با پیشرفته تر شدن صنعت ریسندگی و بافندگی و نیازی که به تولید انبوه دیده می شد، ماشین آلات مختلفی طراحی و تولید شدند که بتوانند با قیمت کمتری، بازده بالاتری در رابطه با تولید الیاف به نخ داشته باشند.
ماشین آلاتی که در این صنعت به کار گرفته می شود را می توان به ۴ بخش تقسیم کرد:
در گذشته ماشین های نساجی به شکل دستی به کار گرفته می شدند. بعد از پیدایش موتور بخار و آهن ریخته گری بود که به ماشین آلات صنعت نساجی بیش از پیش توجه شد. در سال ۱۸۸۹ اولین ماشین ریسندگی ماکودار با عملکرد قابل قبول به بازار معرفی شد. به دلیل مشکلاتی که در این دستگاه ها فرآیند ریسندگی را کند می کرد، ماشین های بدون ماکو طراحی و تولید شدند.